آرشیو خبر کد خبر: 15061     

لوون هفتوان همیشه مهربان بود

ایسنا
مراسم یادبود لوون هفتوان، هنرمند تازه درگذشته تئاتر، سینما و تلویزیون با حضور جمع کثیری از هنرمندان و هنردوستان برگزار شد.
تاریخ انتشار :۱۳۹۶ شنبه ۲۶ اسفند ساعت 21:45

به گزارش پایگاه خبری شهر تهران، مراسم یادبود لوون هفتوان، هنرمند تازه در گذشته تئاتر، سینما و تلویزیون عصر روز جمعه 25 اسفند ماه با حضور جمع کثیری از هنرمندان و هنردوستان برگزار شد.

در این مراسم هنرمندانی همچون: ایرج طهماسب، حمید جبلی، هوشنگ گلمکانی، حبیب رضایی، خسرو احمدی، رضا عطاران، علی دهکردی، احسان کرمی، شیوا ابراهیمی، دکتر محمود عزیزی، محمدرضا هدایتی، محمد شیری، روشنک گرامی، علی اتحاد، آهو خردمند، مریم مقدم و... حضور داشتند.

در ابتدای مراسم،قسمت‌هایی از نمایش «بازی یالتا» به کارگردانی لوون هفتوان، با بازی وحید رهبانی و روشنک گرامی که اولین نمایش اجرا شده در این تماشاخانه در سال 1395 بوده است، پخش شد پس از آن مجید برزگر، کارگردان فیلم سینمایی «پرویز» ضمن خوش آمدگویی و عرض تسلیت این ضایعه دردناک گفت: «دو روز پیش از این اتفاق دردناک، با لوون به سفر رفته بودیم و این افتخاری است که توانستم لحظات بیشتری را با او بگذرانم؛ هیچگاه فکرش راهم نمی‌کردم که به این زودی او را از دست بدهیم.»

سپس آلبرت بیگجانی، از دوستان صمیمی هفتوان بر روی صحنه آمد و با بیان خاطره‌ای از وی گفت: «بسیار کم هستند، هنرمندانی که از دوستان لوون نبوده باشند! او ارتباطات بسیار زیادی از هر دین و مسلک و فرهنگی داشت. تمام کسانی که در اینجا جمع شده‌اند نه تنها به احترام بلکه برای محبت و دوست داشتن او آمده‌اند.»

او افزود: «متاسفانه امروز وحید رهبانی به دلیل اینکه سر فیلمبرداری بوده است، نتواست در این مراسم حضور داشته باشد. رهبانی خاطره‌ای از لوون داشت که می‌گفت شاید لوون تنها کسی بود که در تاریخ این کشور، وسط بازی ایران استرالیا خوابید!»

در ادامه این مراسم، ترانه‌ای به زبان ارمنی اجرا شد.

سپس علی دهکردی در بخش دیگری از مراسم یادبود «لوون هفتوان» گفت: «من باید قلبم را در دستانم بگیرم و در مراسم بزرگترین و صمیمی ترین دوست دوران زندگیم شرکت کنم. موظفم از طرف انجمن بازیگران خانه سینما و آقای شاهسواری مدیرعامل خانه سینما که ما را بی‌هیچ تعللی یاری کردند، این اتفاق را به تمام خانواده هنری تسلیت بگویم. لوون می‌توانست در وحشتاک ترین روزهای مسکو و شوروی سابق، در بیمارستان بسیار بد آنجا و یا در روزهای بسیار سخت غربت جان بسپارد، اما زنده ماند و رسید به نقطه‌ای که به شکوفایی برسد و در بین هم وطنانش، در خام خودش پر بکشد. او زنده ماند تا در اوج قله شکوه مطلق یک انسان مرگ را به سخره بگیرد و در مراسم او بزرگترین هنرمندان این سرزمین حضور داشته باشند و این چه افتخار و جادویی است برای روح بزرگ یک آدم.»

در ادامه محمد شیروانی کارگردان فیلم سینمایی «لرزانده چربی» به روی صحنه آمد و یادآور شد: «ما از ابتدای سال 1390 برای فیلم «لرزاننده چربی» به دنبال مردی چاق می‌گشتیم، اما نه صرفا چاق، بلکه یک بازیگر مناسب، لوون در تورنتو بود، یک کارگردان و بازیگر ارمنی که به واسطه معرفی گروه‌های تئاتری می‌شناختیمش، او را در هتل اسپیناس ملاقات کردیم و همکاریمان شکل گرفت... او برای بدست آوردن زور نمیزد. او بلد بود تا در جهان فکری کارگردان حل شود. لوون خود را در خدمت فیلم قرار می داد. من دیالوگ‌ها را در کلام به سوی او پرتاب می‌کردم و او به شکل حیرت آوری آنها را ادا می‌کرد. مرز بین خواب و بیداری لوون بسیار کم رنگ بود. چشمانش بر خلاف بسیاری از بازیگران باور داشت بدنش علی رغم اضافه وزن، زنده بود. او بیشتر از ما مسلمانان، می گفت: الحمدالله!... حالت چطور است؟ الحمدالله. با شرایط سخت چه میکنی؟ الحمدالله... بالاخره قلب ایستاد؟! قسمت بود... الحمدالله...»

در ادامه رضا عطاران، بازیگر و کارگردان فیلم «دراکولا» که در این فیلم همبازی لوون هفتوان بوده است، با ذکر خاطره‌ای، گفت: «ویژگی عجیب و غریب او که همه به آن واقف هستند، مهربانی بیش از اندازه‌اش بود. طوری که اگر بر سر فیلمبرداری حال هر کدام‌مان بد می‌شد، در کنار او می نشستیم تا کمی بهتر شویم. در «دراکولا» دوستی به نام آقای نیما راد حضور داشتند که خاطره‌ای از لوون هفتوان را برایمان در حضور خود لوون تعریف می‌کردند، آقای راد می‌گفتند یک روز در کلاس‌های بازیگری، لوون هفتوان به عنوان استاد مهمان حضور داشتند؛ آقای راد هم به عنوان هنر جو سعی کردند تا از جان مایه بگذارند و بهترین اتود بازی را جلوی ایشان انجام دادند، اما وقتی برگشتند، دیدند که لوون هفتوان خوابیده است!... البته نکته اصلی خاطره‌ی من اینجا است که وقتی آقای راد داشتند همین خاطره را برای لوون بر سر فیلمبرداری «دراکولا» تعریف می‌کردند، دوباره آقای هفتوان خوابیده بودند!!!»

پس از عطاران، ایرج طهماسب به روی صحنه آمد و گفت: «ما به او می گفتیم حاج آقا لوون!... می‌خواهم برای شما تصویر سازی کنم، درخت، گل، پرنده و تمام اینها تصویرند... انسان هم تصویر است؛ اما وقتی این تصویر کاری جالب انجام می‌دهد، برای ما تصور درست می‌کند. لوون تصور ما است.»

در ادامه مراسم ترانه دیگری به زبان ارمنی با عنوان «قایق کوچولو» اجرا شد و پس از آن بخش‌هایی از پشت صحنه فیلم «کوپال» به نمایش در آمد، سپس کارگردان این اثر، کاظم ملایی به روی صحنه آمد و در رابطه با لوون هفتوان بیان کرد: «این استقبال نشان میدهد که لوون هفتوان چهره بسیار چهره شده است، اما من فکر می کنم او هدر رفته سینما است. اگر این بازیگر در جوانی به سینما معرفی می‌شد چه اتفاق بزرگی در سینمای ما می‌افتاد!»

پس از پخش پیام ویدئویی از مادر لوون هفتوان و صحبت‌هایی از برادر این هنرمند؛ در پایان عبدالرزاق بنی شیخ الاسلامی، مدیریت تماشاخانه «دیوار چهارم» به روی صحنه آمد و گفت: «در واپسین روزهای سالی که هر لحظه منتظر شنیدن خبری عجیب بودیم، یکی از بدترین خبرهای این چند سال اخیر را شنیدیم... لوون هفتوان برای ما، برای تئاتر، برای سینما بیشتر از یک کارگردان و بازیگر بود، او سرلوحه اخلاق و منش و بدون تعارفات معمول، مهربان بود... شوق و هیجانی که در اولین روزهای این تماشاخانه در چشمهای ما بود، جای خود را به اشکهایی در آخرین روزهای سال داد.... ما بیش از یک ماه با لوون زندگی کردیم و هر لحظه‌ی این زندگی، چیزی جز درک دراماتیک عمر نبود.... اینجا که قدم میگذارم هنوز حضورش را حس میکنم. حضوری فروتانه و با وقار.... بزرگ باد یاد مردی که برای تئاتر، سینما، هنر و «دیوار چهار» همیشه زنده است.»

 

فایل ها / برچسب ها برچسب ها برچسب هالوون هفتوان , تماشاخانه دیوار چهارم ,



نام :  
پست الکترونیکی :    
نظر شما :  
کد امنیتی: